Ο γεωκεντρισμός, δηλαδή ο ΕΓΩκεντρισμός, ήταν η καταδίκη της ψυχής. Γιατί; Διότι ο γεωκεντρισμός ο οποίος προωθείται από όλες τις θρησκείες, τονίζει το σκοτεινό κομμάτι της ψυχής.
Διότι η Γη μας είναι σκοτεινό σώμα. Αν αυτό δεν το λάβουμε υπ’ όψιν μας μέσα από την ίδια την γλώσσα, διότι γέω και έγω, έχει γίνει αυτή η ανταλλαγή του αναγραμματισμού, τι θέλει να μας πει;
Ότι αν δεν μετατρέψουμε αυτό το σώμα το σκοτεινό που είναι η Γη μας, σε ήλιο, ώστε εμείς οι ίδιοι να γίνουμε φωτεινά όντα, προκειμένου να διαχέουμε συνεχώς φως στους συνανθρώπους μας, η ζωή μας δεν θα είναι πλούσια. Θα είναι πολύ φτωχή. Γιατί θα έχουμε αρκεστεί μονάχα στο να τρώμε να πίνουμε, να κοιμόμαστε και όλες τις υπόλοιπες ασχολίες της καθημερινότητός μας.
Εάν όμως γίνουμε ηλιοκεντρικοί, τότε η ίδια η ψυχή εμπλουτίζεται συνεχώς, συνεχώς προσφέρει, δεν απαιτεί καμία απολύτως ανταπόδοση κανενός είδους και είναι πανευτυχής όταν έχει απέναντι της κάποιους άλλους ανθρώπους που πήραν απ’ αυτό το φως και έκαναν την ζωή τους πιο ευτυχισμένη. Ευδαίμονα. Διότι “Ήθος ανθρώπω δαίμων” μας είπε ο Ηράκλειτος (σ.σ.: ο χαρακτήρας του ανθρώπου καθορίζει τη ζωή του, είναι η μοίρα του, ο θεός του).
Το ήθος μας είναι ο δαίμων μας.
Και αυτή η λέξη δαίμων έχει πάρα πολύ παρεξηγηθεί τις δύο τελευταίες χιλιετίες. Ο δαίμων, μας είπε ο Πλάτων, ότι είναι ο δαήμων (ο γνώστης), είναι αυτός που γνωρίζει (σ.σ.: το αντίθετο ειναι ο αδαής). Όντας εσωτερικός ο δαίμων μας, ο δαήμων μας ο αφυπνισμένος, διοχετεύει συνεχώς στην ψυχή μας την πραγματική πραγματικότητα και όχι την φαινομενική. Διότι η φαινομενική πραγματικότης είναι γεω-εγω-κεντρική.
Εμείς νομίζουμε ότι είμαστε το κέντρο του πλανητικού συστήματος.
ΑΛΤΑΝΗ
Σχόλια